Η υπόθεση της Σαμοθράκης «ξέθαψε», για μία ακόμη φορά το θέμα της από δεκαετιών εσφαλμένης λιμενικής πολιτικής. Και άρκεσαν οι διαπιστώσεις για ένα λιμάνια με ακτοπλοϊκή δραστηριότητα για να έρθουν στην επιφάνεια προβλήματα και διαπιστώσεις δεκαετιών που ταλανίζουν την ακτοπλοΐα αλλά και διαπιστώσεις που σύντομα θα ταλανίσουν και τον τομέα της κρουαζιέρας. Αν αναλογιστεί δε κανείς ότι ακτοπλοΐα και κρουαζιέρα στηρίζουν το 99,99% των τουριστικών ροών προς την νησιωτική Ελλάδα τότε το όλο ζήτημα περί την πολιτική αυτή λαμβάνει διαστάσεις. Και μάλιστα τέτοιες που μάλλον θα έπρεπε να απασχολήσουν σε μία ειδική συνεδρίαση την σύσκεψη των υπουργών της κυβέρνησης υπό τον Κυριάκο Μητσοτάκη και τούτο γιατί μπορεί την αρμοδιότητα για την χάραξη της εν λόγω πολιτικής να έχει το ΥΝΝΠ αλλά για την υλοποίησή της και για το ελάχιστο έργο απαιτούνται σήμερα… περισσότερες από 19 υπογραφές συναρμόδιων υπουργείων και υπηρεσιών.
Η «αντιμετώπιση» η οποία τυγχάνει η κατ έτος έκθεση της Πανελλήνιας Ένωσης Πλοιάρχων (ΠΕΠΕΝ) για την κατάσταση και τις ελλείψεις στα λιμάνια η οποία αποτελεί το «απόσταγμα» της εμπειρίας των «μοναδικών» στον κόσμο καπεταναίων που δέχονται να ρεμετζάρουν σε παντός κινδύνων εκτεθειμένα λιμάνια της νησιωτικής χώρας είναι χαρακτηριστικό παράδειγμα της ευελιξίας και αντίληψης που διαθέτει η υφιστάμενη λιμενική πολιτική. Από την άλλη πλευρά η «πολυαρχία» στην σχηματοποίηση της λιμενικής πολιτικής βάση της οποίας είναι το υψηλό κόστος των επενδύσεων που απαιτεί σήμερα δημιουργεί προβλήματα στις ακτοπλοϊκές συνδέσεις αλλά και στη δυνατότητα να εξυπηρετηθούν ακτοπλοϊκές μονάδες που απαιτούν μεγαλύτερα βυθίσματα και υποδομές κατάλληλες να «σηκώσουν» τα φορτία που μπορούν να μεταφέρουν. Χαρακτηριστικό παράδειγμα του «αδιεξόδου» δεκαετιών το γεγονός της διαρκούς ενασχόλησης του από γενέσεως και εν συνεχεία συσσωματώσεως στο υπουργείο Ναυτιλίας του υπουργείου Αιγαίου με την εκπόνηση σωρείας μελετών. Οι οποίες κατέληγαν στα συρτάρια λόγω του κόστους που απαιτούν τα λιμενικά έργα.
Αλλά αν στην ακτοπλοΐα το πρόβλημα είναι «σημερινό» στην κρουαζιέρα βρίσκεται ήδη στον ορίζοντα. Και τούτο γιατί ο γιγαντισμός των κρουαζιερόπλοιων είναι επίσης ένα γεγονός που δημιουργεί θέμα καθώς εκτός της ιδιαίτερης περίπτωσης της Σαντορίνης προσεχώς θα θέσει εκτός άλλους δημοφιλής προορισμούς της ελληνικής πολυνησίας.
Από το 1985 που δημιουργήθηκε το τότε υπουργείο Αιγαίου και εντεύθεν «χάθηκαν» σημαντικά κοινοτικά κονδύλια για λιμενικές υποδομές καθώς οι εκάστοτε ηγεσίες των τότε συναρμόδιων υπουργείων Ναυτιλίας και Αιγαίου «προσέκρουαν σε κλειστές πόρτες» των αρμόδιων για την οικονομία υπουργείων που σαφώς είχαν άλλες προτεραιότητες έναντι των λιμενικών υποδομών, γεγονός που οδήγησε και στην «αδρανοποίηση» των τότε ΣΔΙΤ με την συνυπευθυνότητα των παρεμβάσεων τοπικών και άλλων φορέων.
Εκ των πραγμάτων λοιπόν ένα εκ τω πρώτων μελημάτων της παρούσας κυβέρνησης θα είναι ο επαναπροσδιορισμός της λιμενικής πολιτικής και η ανάληψη του «τιτάνιου έργου» της απαλλαγής από εμπλοκές τοπικών φορέων ακόμη και βουλευτών στην σχηματοποίησή της.
DockRat
