Συγκλίνουσες είναι πλέον οι απόψεις ότι στο λιμάνι του Πειραιά η σύγκρουση μεταξύ της ΕΝΕΔΕΠ, που εκφράζει μεν την μειοψηφία των εργαζόμενων στην PCT SA, αλλά έχει υπερισχύσει του άλλου συνδικαλιστικού φορέα που εκφράζει την πλειοψηφία των λιμενεργατών, και των παραγωγικών τάξεων είναι αναπόφευκτη. Οι παροικούντες της Ακτής Μιαούλη είναι αν όχι υποψιασμένοι τουλάχιστον πεπεισμένοι ότι το όλο ζήτημα με τα αιτήματα που έχουν προβληθεί και ικανοποιηθεί κατά τα δύο τρίτα υποκρύπτει και την πολιτική του διάσταση. Το αξιοπερίεργο είναι ότι η δημιουργία ελλείψεων στην αγορά εξ αιτίας των κινητοποιήσεων στο λιμάνι πλήττει ουσιαστικά τους μικρομεσαίους του εμπορικού κόσμου και τις λεγόμενες οικογενειακές επιχειρήσεις των δύο άντε τριών ατόμων και όχι τις πολυεθνικές και τα μεγάλα σχήματα που μπορούν να φέρουν από όπου γης τα αγαθά που εμπορεύονται καθώς έχουν την δυνατότητα να σηκώσουν το κόστος. Και το ζήτημα δεν θα είναι τα μισοάδεια ράφια στην ακραία περίπτωση αλλά οι θέσεις εργασίας που θα κινδυνεύσουν.
